Günlerden Öykü: Sisli

09.06.2024 © Novelius Edebiyat

Günlerden Öykü | Bölüm 5:  Sisli

Gök; içinde hiçbir ışık, madde, leke barındırmayan koyu bir mavilikten başka bir şey değildi. Deniz ise ürkütücü bir griliğin içinde sanki saldırıya geçmeyi bekleyen avcı hayvanlara benziyordu, öteler sis içindeydi. Siyah nemli toprağa gömülmüş irili ufaklı kayalıkların üstünde yürüyordu. Neredeydi, ondan başka canlı yok muydu? Yoktu, bir martı çığlığı bile yoktu.

Sonra yerde üç lira gördü, üç demir birlik. Gülümseyerek eğildi, aldı. Biraz daha yürüyeyim dedi kurnazca ama artık ne göğe bakıyordu ne denize. Altı-yedi demir birlik daha çıktı önüne. Aman ne iyi, param hiç yoktu, dedi. Sanki gömü bulmuştu. Haz içinde, beş-on adımda bir önüne çıkan demirleri topluyordu. İyi de neden hep birlik çıkıyor yoluma diye sormuştu ki kendine uyandı.

İki saat sonra yürüyüşe çıktı. Tempolu bir yürüyüş yapmak, yorulmaktı isteği. Yorulmalıydı. Sahile iner inmez yorulduğunu duydu.

Eve dönerken ince uzun, kaldırımsız bir sokağa girdi. Mazgalın dibinde iki tane birlik gördü. Bir gün lisenin birinci sınıfındayken bir dünya para bulmuştu kaldırımda. Çarşıya inip dilencilere dağıtmıştı parayı. Eğildi, aldı iki birliği, sabah vakti gördüğü rüya geldi aklına, gülümsedi. Bu sırada, sağ çaprazındaki apartmancığın ikinci katının balkonunda keyif sigarası yakmış olan genç ve alımlı kadınla göz göze geldi, o da gülümsüyordu.

S O N

09.06.2024 © Novelius Edebiyat